بر فراز لنگرگاه آرام نیمهشب، ماه آویزاناز ارتفاع ریسمان بلند دکلآنچه چنان دور از دسترس مینمودبادبادکی بود، بازیچهای فراموش شده. *▃▃▃▃شعری از تی ای هیومبه ترجمهی ضیا موحد و احمد میرعلایینقل شده در مقالهی جدایی تصویرنوشتهی هربرت رید و ترجمهی پرویز مهاجرمجلهی فرهنگ و زندگی، شماره 16پاییز 1353instagram/mana_ravanbod

و قیامت شعر شد و راه نیافت هیچ واژهای به بهشت ▂▂▂▂▂▂ شهین خسروینژاد پشت جلد کتاب رامش instagram/mana_ravanbod

ناگهان تو نمردی!
و مرگ
تنها شد
#
گریههای ما روی دست دریا مانده بود
▂▂▂▂▂▂▂▂
شعری کوتاه از فراز بهزادی
شاعری که تمام کتاب «بگو در ماه خاکم کنند» مال هجده تا بیست سالگیاش بود.
instagram/mana_ravanbod